بازم اومدم منتظر تغییرات وبلاگ باشید...!!!

 آری یکی را دوست میدارم

                                  او همان ستاره ی آسمان شب های تیره و تار من است.

 آری یک را دوست میدارم

                                 آن یک نفر  تو هستی...!!

بوسه  تنها تصادفی است که خسارتی ندارد.

آغوش  تنها پارکینگی است که جریمه ندارد.

محبت  تنها هدیه ای است که کادو ندارد.

.......   تنها کسی است که همتا ندارد.

۳ ثانیه نگاه... ۳ دقیقه خنده... ۳هفته وفاداری...

۳ سال انتظار... ۳۰ سال پشیمانی...

... دیگه دیر شد.

دوست دودی است  که از کوه پایه های عشق

جاری می شود،

و تو آن دود بزرگی که از عشق زلال تری،

ای بهترین دوست

اما می دانم

              خوب می دانم

                                    فردایی هست .که در آن عشق به پهنای وسیع یک

                                    دشت،و غروب غم و تنهایی، به دیارش می آید.

آری،

      عشق را می توان در دل کاشت.

                                                تا ابد آن را داشت.

                                                                       و از آن برداشت.

با تو پر کشیدن  زندگی ام بود.

تو ا در امواج دریا آرام دیدن کارم بود.              

         تو را از عشق خواستن احساسم بود.  

تو را همیشه دیدن فکرم  بود.

فکر بی تو بودن عذابم   بود . 

لحظه های با تو بودن کار دلم بود .

با تو به آسمان رفتن همه ی وجودم  بود.

با تو از عشق گفتن سابم بود.

تو را همچون فرشته دیدن امیدم بود.

با این همه بدون احساس از کنارم گذشتی....! 

کسی نیست، بیا غلط های زندگی ام را به من بگو و زیر اشتباهاتم خط بکش.

بودنت مثل دریایی مرا در بر می گیرد.

کدام صبح می آیی؟

کدام دست تو را به من می رساند؟

کدام روز برای همیشه مال من می شوی؟

   بیا که درد دلم را فقط تو می فهمی......

یادته برات نوشتم

اگه عاشقم نباشی

الهی بمیری

اگه دوسم نداشته باشی

غیر من کسی رو داشته باشی

الهی بمیری

بعدش برات نوشتم

همه رو دروغ نوشتم

خودم بمیرم

اگه تو یه روز خواسته باشی

که منو دوس نداشته باشی

دلم براي کسي تنگ است.

دلم براي کسي تنگ است که دل تنگ است .

دلم براي کسي تنگ است که اشکهايم را ديده.

دلم براي کسي تنگ است که تنهاييم را چشيده.

دلم براي کسي تنگ است که محرم اصرار است. 

دلم براي کسي تنگ است که راهنمايي زندگيست.

دلم براي کسي تنگ است که تنم اغوشش را مي طلبد.

دلم براي کسي تنگ است که تنهاييش تنهايي من است.

دلم براي کسي تنگ است که قلب من براي داشتنش عمرها صبر مي کند .

دلم براي کسي تنگ است که گوشهايم شندين صدايش را حسرت مي کشد .

دلم براي کسي تنگ است که با زيبايي کلا مش مرا در عشقش غرق مي کند .

دلم براي کسي تنگ است که دوستيش بدون (( تا )) است.

دلم براي کسي تنگ است که دل تنگ دل تنگيهايم است.

دلم براي کسي تنگ است که دوست نام اوست.

دلم براي کسي تنگ است .............

                                                                 تمام عهد گل فصل بهار است

تو را می جویم از گل های عالم 

                                                               که عطر و بویت همیشه ماندگار است

گفت : مي خوام برات يه يادگاري بنويسم . گفتم:کجا ؟ گفت : رو قلبت . گفتم مگه مي توني ؟ گفت : آره سخت نيست ، آسونه. گفتم باشه .بنويس تا هميشه يادگاري بمونه. يه خنجر برداشت . گفتم اين چيه ؟ گفت : سيسسسسس. ساکت شدم . گفتم : بنويس ديگه ، چرا معطلي . خنجرو برداشت و با تيزي خنجر نوشت . دوست دارم ديوونه. اون رفته ، خيلي وقته ، کجا ؟ نمي دونم . اما هنوز زخم خنجرش يادگاري رو قلبم مونده...

 مرگ رامیبینم . 

             مرگ را میبینم بر سر راه من است.

                                  بی شک اما کوتاه آخرین یار من است

در افقها پیداست کور سوی درخشانی چشمان تر شاپرکی

 او کمی می ماند

                        وانگه از ترس به در دوختن چشمانش

                                    ناگهان چون قلیان تپش مردابی

                                                  به هراسی ابدی می تازد

  واندر آن جست و هراس و خیزش

                             با نگاهی آرام سوی من می نگرد

            چشم او مصرع اغاز سرود غم تنهایی من

                         اینچنین می خواند:

                                     تو شبی با من از این شهر سفر خواهی کرد

                                                و من اما خالی تهی از هر آهی

چه توازن  چه غروری ست دراین تنهایی

                مرگ سودای رها گشتن از این اما هاست

                           آری آری مرگ است

                                          اولین صبح دل انگیز غروب دل من.

اي کساني که مامور دفن من هستيد مرا درتابوتي سياه بگذاريد تا هــمه بدانند هرچه سيه روزي بود من کشيدم چشمانم را باز بگذاريد تـــا همه بدانند که چشم به راهش بودم و دستم را از تابوت بيرون بگذاريد تاهمه بدانند چيزي با خود نمي برم يک دسته گل پژمرده روي مزارم بگذاريد تا هـــــمه بدانند جواني بودم ولي زود پژمردم

هزار سال به سوی تو آمدم افسوس

هنوز دوری از من ای امید محال

هنوز دوری!آه! از همیشه دورتری!

همیشه اما کسی به من نوید می دهد

که میرسم به تو شاید هزار سال دگر

صدای قلب تو را پشت آن حصار بلند

همیشه می شنوم همیشه سوی تو می آیم همیشه در راهم

همیشه می خواهم همیشه با توام ای جان!

همیشه با من باش همیشه اما

هرگز مباش چشم به راه ...